رمضان

با اذان ، دلم
کوچه های شهر را
قدم زنان پیاده می رود
از سر لباس ها
عطر روشنی نمی پرد
لب نمی زند کسی به لقمه ی گناه
پا نمی دهد دروغ
اخم مرده است
آش نذری زنی
پخش می شود
روی سفره ی سیاه شهر
مثل لکه های کشک !
...........................................
در این دنیای تاریک دل به دعای یاران
و بخشش خدایم بسته ام.
عبادات همگی دوستان قبول
التماس دعا
+ نوشته شده در سه شنبه ۱۲ شهریور ۱۳۸۷ ساعت 15:52 توسط آرزو
|