خاک بر سران ابدی
چند سال پیش از یکی از استادان کلاس های NLP
شنیدم که می گفت : وقتی به کسی اشاره می کنید و می گویید
تو مقصری در همان حال با 3 انگشت تان دارید به خودتان اشاره می کنید
عادتمان شده است انگار که برای هر مشکلی ، از دیگران مقصر بتراشیم
و از خودمان نگاه عاقل اندر سفیه ساطع کنیم.یاد نگرفته ایم که اول کوتاهی
خودمان را ببینیم و نقص کار خودمان را برطرف کنیم .
دیشب سوار تاکسی که شدم،راننده سالخورده ماشین با یکی از مسافران هم
نسلش از تفاوتهای "نسل امروز" و " دیروز" می گفت، از حجب و حیای جوانان
دیروزی و بی شرمی و پررویی جوانان امروزی ، از ادب نسل دیروز و بی ادبی
نسل امروز و خلاصه از کمالات و خوبی های دیروزی ها و بی فرهنگی
و خاک بر سر امروزی ها.
" بله اقا! قدیما یه پسر توی خیابون می خواست به یه دختر شماره تلفن بده
از دیوار خجالت می کشید!
یه شماره می خواست بده،می ذاشتش توی قوطی کبریت که کسی نفهمه!
تازه باز هم از خجالت سرخ می شد اما حالا چی ؟پسره توی روز روشن از این ور
خیابون به دختره توی اون ور خیابون چراغ میده.از خدا هم خجالت نمیکشه"
و مرد مسافر آه عمیق کشید و گفت :"بله ،اصلا نسل سوم ادب حالیش نیست"
و البته همه این حرفها در حالی بیان می شد که بنده نسل سومی کمترین
روی صندلی جلو نشسته بودم.
این نه همه ماجرا که فقط سکانسی کوتاه از یک فیلم طولانی ست.
هم نسلان ما از این قبیل حرفها زیاد شنیده اند:
- نسل امروز یک ذره ...... ندارند.
- مشکل جوون های امروز اینه که ...
- جوون های قدیم.... بودن اما جوون های امروزی....
مطمئنا آن قدر از این حرف ها شنیده اید که خودتان می توانید
جمله ها را کامل کنید.اصلا شاید به عدد آدمها،برای کامل کردن
این جمله ها راه وجود داشته باشد.
طبیعتا بعضی از برتری های نسل گذشته نسبت به نسل امروز قابل انکار
نیست اما این وسط کسی پیدا نمی شود از این عزیزان بپرسد که پس
نقش تربیت این وسط چه می شود؟
اگر جوانان دیروز آن طور که می شنویم بودند ،حاصل تربیت کم نقص
پدران و مادران شان نبوده؟یعنی همه خوب و بد زندگی همین طوری یکهویی
به قلبشان جاری شده؟
............................................................................
سلام دوستان مهربانم
متاسفانه قالب قبلی وبلاگ پاک شده اونم ناخواسته.
هر چه سعی کردم نتونستم پیداش کنم.
ممکنه بهم کمک کنید و اگر پیداش کردید بهم اطلاع بدین.
